Problem Çözme İnsanın olduğu her yerde problem olabilir. Çocukluktan itibaren başlayan çekişmeler, giderek insanın yer aldığı her toplulukta büyüyerek veya şekil değiştirerek devam eder. Şikâyet veya anlaşmazlıklarda yönetici, tarafları iyi dinlemeli, sorunu anlamalı, verileri tam toplayarak çözüm getirici bir yaklaşım sergilemelidir. Böyle bir tutum, insanlara güven verecektir. Problemlerine ilgi gösterilmediğini hissettiklerinde, insanlar rahatsız olurlar. Yönetim ‘üst kademe’ dir. Üst durumunda olan her insanın –ki bu bir baba, anne, komutan, öğretmen- olabilir; astlarına, kendinden küçüklere karşı bir sorumluluğu olmak gerekir ki, o da anlayış ve sorunlarına çözüm getirmektir. Ast durumunda olan insanların da üstlerine itaat etmeleri, her zaman için onların yararına olacaktır. Problem çözmek için aşağıdakiler uygulanabilir: - Problem çözmeyi istemek - Problemin varlığını kabul etmek - Çözme girişimi – düşünmek – yollar önermek - Bulunan yolun işlerliğini tartışmak - Kabul edilen çözüm ve uygulama Örnek Olay: Hizmetli personel Murtaza Efendi, şirketin diğer kuruluşlarla ilişkilerinde, getir-götür işleriyle ilgili olarak kuryelik yapmakta, ufak tefek ihtiyaç maddelerinin alımını gerçekleştirmekte ve dışarıyla bağlantılı çeşitli işler yapmaktadır. Ancak Murtaza Efendi’nin gittiği yerden saatlerce dönmediği ve bu yüzden bazı işlerin aksadığı olmaktadır. Yönetici durumun farkındadır ve asistanına bunu araştırmasını ve problem yaratan bu duruma çözüm getirmesini ister. YA: “Murtaza efendi, geçen gün vizite kâğıdı istemiştiniz, doktora gittiniz mi, ne oldu?” ME: “Evet, gittim, midemde kaynama oluyordu, ilaçlar verdi.” YA: “Kullanıyor musunuz, bir iyileşme görebildiniz mi?” ME: “Eh işte, daha iyiceyim, şükür.” YA: “Geçmiş olsun… Sizi görmüşken sormak istiyorum; dışarı çıktığınızda, geri gelişiniz bir hayli geç oluyor, neden acaba?” ME: “Bilmem?” YA: “Bilirsiniz sanıyorum, bir düşünseniz…” ME: “Düşünmeye ne hâcet, gidip geliyorum işte, kime ne zararı var ki?” YA: “Tabii, eksik olmayın gidip, işleri halledip geliyorsunuz, ama hemen dönebilmenizi sağlayacak önlemler alsak diyorum; nerede gecikiyor olabilirsiniz? ME: “Hmm, bazen canım sıkılıyor, şöyle bir dolaşayım diyorum, vaktin nasıl geçtiğini anlamıyorum…” YA: “Cep telefonunuz var değil mi?” ME: “Var, niye sordun ki? Ama eski model, işimi görüyor işte, hiç yoktan iyidir.” YA: “Size alarmlı yeni bir cep telefonu alalım ister misiniz?” ME: “Ben kullanmayı bilemem ama.” YA: “Ben size yardımcı olurum, öğretirim; mesela gittiğiniz yere kaç dakikada gideceğinizi ve döneceğinizi hesap ederiz, üzerine biraz da ekstra vakit koyarız, şirkete dönmeniz gereken zamanı ben ayarlarım, telefon alarm verdiğinde, hemen dönüşe geçersiniz, olur mu?” ME: (Gülerek) “Olur, neden olmasın, yeni bir cep telefonu ha… iyi olur asistan hanım, belki de artık hiç gecikmem…” Böyle durumda, hizmetli bir personele yeni bir telefon alınması her ne kadar masraf gibi görünse de aslında değildir. Problemin çözümü için harcanacak meblâğ, problemin sürdürülmesi halindeki kayıplardan çok daha az olacaktır. Analiz: 1. adım: Bu olayda yönetici asistanı, elemanın fiziksel sorununa duyarlılık göstererek ve onun hatırını sorarak konuşmaya başlıyor. (Tampon yaklaşım) 2. adım: Sonra doğrudan, rahatsızlık veren durumu açıkça soruyor. 3. adım: Konuşmayı her aşamada ılımlı şekilde devam ettiriyor. “Eksik olmayın” diyerek, bir çeşit övgü sözüyle güçlendiriyor. 4. adım: Problemin neden kaynaklandığını, ona söylettiriyor. 5. adım: Çözüm önerisini getiriyor. 6. adım: Kabul ve mutabakat. GÜLBİN GÖRAL Bu e-posta adresini spambotlara karşı korumak için JavaScript desteğini açmalısınız

Bu Yazıyı Ekle