Düzensizlikten kurtulabilmek için her şeyi planlayarak yapmak gerek. Bu da; nedeni bilmek, yöntemi (nasıl’ı) belirlemek, zamanı iyi kullanmak, doğru yeri bilmek gibi elemanların öne çıkartılmasıyla gerçekleştirilir. Bu tıpkı bir bulmaca gibidir. Bulmacada bütün sözcüklerin yeri bellidir, önemli olan o sözcükleri bulmak ve ait oldukları kutulara yazmaktır.

Amaçlarımız da tıpkı böyledir. Amaç bellidir, amaca ulaşmak için yapılacak şeyler de bellidir; aslolan bu işleri yerine ve zamanına göre yapmak ve olmaları gereken yerlere yerleştirmektir. Yaşamda insana bir çok şey karma karışık görünür ve insan kendini bir karmaşa içinde hisseder. Aslında her şeyin yeri bellidir, yeri belli olan şeyleri doğru yerlere yerleştirmek akıl işi... Zaman içerisinde yerler farklılık gösterebilir. Kesin kurallarla “Bu, burada olmalı” diyemeyebiliriz. Hayatı sürprizlerle yaşamayı da düşünebilirsiniz. Her şeyi mükemmel görmeye çalışmak yaşamın heyecanlarını yok edebilir. Bazen yerlerin değiştirilmesinde yarar vardır. Zaman, insan ömrünü birimlere ayıran, ucu bucağı olmayan bir süreçtir. “Bu sonsuzluk, salise, saniye, dakika, saat, gün, yıl ve asır gibi büyüyen birimlerle tanımlanır. Bu birimler öyle acelecidir ki, altmış saniye bir dakikaya, bir dakika bir saate ulaşma çabasındadır.” İnsan da kendi telâşı içinde bu birimler arasında sürüklenir durur. Ona müdahale edemeyiz. İyi anlarımızda dursun, zor anlarımızda çabuk geçsin diyemeyiz. Yine de zaman insanı olgunlaştıran bir gerçektir. Bu olgunlaşma sürecinde pek çok hata yapılır ve bu hatalardan geriye dönüş yoktur; yalnızca geçmişteki hatalardan dersler alarak bunları gelecekte yapmamaya çalışabiliriz. Geçen zaman geri getirilemez, yalnızca olaylar karşısında düşünme, yorumlama şansı tanır bize. Zaman, insanın durumuna aldırış etmeden onu yıpratır. Zaman kural tanımaz. O hiçbir değer kabul etmez ve geçmeye devam eder. Zamanın iyi kullanılmaması, telâfisi imkânsız kayıplara yol açar, çünkü bir ânı, insan bir kere yaşayabilir. Zaman, insanların çoğunlukla dikkate almadıkları yaşam faktörlerinin başında gelir. Dikkate alınmaz, çünkü sanal bir faktördür. İnsanlar gözle görüp, dokunmadıkları şeyleri çoğunlukla dikkate almazlar. Ama o, öyle bir elementtir ki taşı bile parçalar, maddeyi eskitir, genç, dipdiri insanları yaşlandırır. Zamanın elinden hiçbir şey kurtulamaz. Önünde sonunda herşey mutlaka değişikliğe uğrar. Belki “zaman”la daha iyi bir dost olabiliriz.Belki “zaman üstü” bir kavrama erişebiliriz.Belki olabildiğince “meşgul” bir insan olabiliriz.Belki “zamanı aşağı” çekebiliriz. Bu çalışma saatlerini çoğaltmak demektir.Belki “keşke”lere yer vermemeyi başarabiliriz.Belki “zaman”ın elinde oyuncak olmamayı becerebiliriz. Elimizden bir şey gelmiyor, onu depolayamıyoruz. Saklayabildiğimiz tek şey; zaman içerisinde yaptıklarımızdır. Saklanmaya değer ne yapabiliyoruz, işte önemli olan bu. Bütün zamanlar insan için bir fırsattır. İyi bakınca, iyi duyunca, iyi kullanınca zamanı, o çok şeyler verir. Zamana karşı elimizde bir tek kozumuz var; planlı ve düzenli olmak. Başarı düzende gizlidir. Başarı, önümüze çıkan fırsatlara hazırlıklı olmak demektir.Peki işe nasıl başlamak lâzım? Önce kişisel varoluş nedeninizi bilmeli, belirlemelisiniz. Varoluş nedeni, insanın yaşamında kendine ve çevresindekilere karşı üstlenmesi gereken görevler ve rollerdir. Temel değerlerdir, amacımızı bilmektir. Kendisine bir amaç edinmiş insan, zamanını en iyi şekilde kullanarak istediği yere ulaşmayı becerecektir.Gülbin Göral Bu e-posta adresini spambotlara karşı korumak için JavaScript desteğini açmalısınız

Bu Yazıyı Ekle