Yaşanan ekonomik krizler birçok ailenin işten çıkarılma  stresiyle mücadele etmek zorunda kalmasına neden oldu.  Ailelerin karşılaştığı bu stres yalnızca anne-babaları değil  çocukları da önemli ölçüde etkileyen bir sorundur.   

Yaşanan ekonomik krizler birçok ailenin işten çıkarılma  stresiyle mücadele etmek zorunda kalmasına neden oldu.  Ailelerin karşılaştığı bu stres yalnızca anne-babaları değil  çocukları da önemli ölçüde etkileyen bir sorundur.   

Anne-babanın yaşadığı belirsizlik ve gerilim çocuk açısından  da gerilim kaynağı olabilmektedir. Ancak çocukların  geriliminin kaynağı işten çıkarmalar değil, anne-babaların bu  duruma verdiği tepkidir. Anne-baba duruma “önemli” damgasını  vurana kadar çocuklar bu tür durumları nasıl  yorumlayacaklarını çok da bilemezler.   

Özellikle küçük çocuklar işten çıkarmanın anlamını idrak  edemez ve sadece anne-babanın kendi acil ihtiyaçlarını  karşılamaya devam edip etmeyeceğini bilme ihtiyacı duyarlar.  Yemeklerim gene hazırlanacak mı, beni kreşten zamanında  alacaklar mı, uykudan önce kitap okumaya devam edecekler mi,  gibi soruların cevabını bilmek isterler.   

Eğer bu soruların cevabının olumlu olduğunu görürlerse  rahatlarlar ve hatta anne ya da babadan birinin evde daha  fazla zaman geçirmeye başlamasından dolayı mutluluk dahi  duyarlar.   

Öte yandan büyük çocuklar durumu daha iyi kavrarlar ve çeşitli  duygular yaşarlar. Bir sorumluluk duygusu hissederek aileye  daha fazla yardımcı olmaya çalışabilirler. Bazı çocuklar ise  bu durumdan ötürü kendilerini dahi suçlayabilirler. Çünkü  çocukları yetişkinlerden farklı kılan özelliklerden biri de,  çocukların neredeyse her şeyin kendileri ile bağlantılı  olduğunu düşünmeleridir. Bazı çocuklar ise sahip olduğu  şeylerden mahrum kaldığı ya da mahrum kalma ihtimali nedeniyle  öfke, gerilim ve hatta zaman zaman utanma duygusu yaşarlar.   

Bu durumlarda çocukların ihtiyaç duyduğu en önemli şey  kendilerinin (ve sizin) iyi olacağınız konusunda bolca güvence  almaktır. Çocuğun, bunun yetişkinlerin çözümlemesi gereken bir  durum olduğunu ve­ kendisinin bu sorunda yalnız  bırakılmayacağını ve bu sorunu çözmesinin beklenmediğini  kavraması çok önemlidir.   

Çocuğa işinizden ayrıldığınız için üzgün olduğunuzu, ancak  işleri yoluna koymaya çalışacağınızı ve hepinizin iyi  olacağını açıklamanız doğru olacaktır. Ancak hiçbir şeyin  değişmeyeceğine dair sözler vermemeye de özen göstermelisiniz.  Unutmayın ki bu durumu yaşayan ailelerin çoğu bazı  değişiklikler yapmak zorunda kalmaktadır. Bu nedenle  değişiklik olmayacağına dair söz vermek yerine, yetişkin  olarak işleri yoluna koymaya gayret ettiğinizi, buna rağmen  bazı değişiklikler yapmanız gerekmesi halinde bunları  öncelikle kendisine açıklayacağınızı belirtebilirsiniz.   

Anne-baba güvenilir olmalıdır, ancak duygularınıza ilişkin tüm  ayrıntıları da çocukla paylaşmanız gerekmez. Tüm bunlar çocuğa  çok ağır gelebilir ve kafasının karışmasına neden olabilir.  Tek dayanağınızın çocuğunuz olmaması için, sorunlarınızı  paylaşabileceğiniz yetişkinler olmalıdır etrafınızda. Çocuğun  yanında biraz ağlamanız da sakınca olmayabilir ama onu tüm  duygularınıza maruz bırakmak da gereksizdir.   

Öte yandan işten çıkarılmanız çocuk açısından önemli bir yaşam  dersi oluşturabilir. İşsiz kalma sürenizin nispeten kısa –altı  ay ile bir yıl arasında- olması ve sonunda işleri yoluna  koymanız durumunda, çocuklar için faydalı bir örnek teşkil  edersiniz. Böylelikle onlara şu mesajı vermiş olursunuz:  “İnsan hayatta zorluklarla da karşılaşabilir, ancak bu  zorluklarla baş etme yolları da mevcuttur ve zorlukların  üstesinden gelerek, yeniden ayaklarımız üzerinde durmayı  başarmamız mümkündür”.   

Bu Yazıyı Ekle